De Clubkampioenschappen, een verslagje.

Eindelijk was het zo ver. US en de Amsterdamse jeugdkampioenschappen waren ons voorgegaan. Nu wij. Alle goede dingen schijnen namelijk uit drieën te bestaan. We hadden een dag met een goede sfeer en fantastisch tafeltennis. Uh, vaak.

In de ochtend speelde onze jeugd in twee groepen om de bovenste plaatsen. Fantastisch toch dat jeugdleden, die een keer geweest zijn, daar staan en enthousiast meedoen. Dan word je gewoon 5e en 6e. Ze maken het wel mogelijk, dat er wedstrijden zijn en volgend jaar kunnen ze zien hoeveel beter ze geworden zijn. Nu al verrassend mooie ballen, jongens.

Hoe het afgelopen is?
De uitslag was: groep B: Maya 2e en Jamil 1e.

In groep A was het extra spannend. Joel en Bart moesten een beslissingswedstrijd spelen, omdat ze samen als eersten waren geëindigd. Die wedstrijd werd door Joel gewonnen.
Dus Joel 1e en Bart 2e.
Wat ik nog met nadruk wil zeggen: het niveau van de jeugd in deze groep was heel hoog. Zo zag ik als teller Tanya in vijven winnen van Joel met schitterende rally’s van beide kanten, slimme ballen en onwaarschijnlijke reddingen. Heerlijk om daar met je neus bovenop te zitten.
Jammer, dat er bijna geen senioren wat vroeger gekomen waren om geïnspireerd te raken door de wedstrijden van onze jeugd.
30 Jeugdleden!!!, Leen, meldde MarcelN me glimmend.

Het was in de middag niet zichtbaar, dat we rond de 180 mogelijk actieve leden hebben. Dankzij een aantal jeugdleden, dat bleef om ook in de middag mee te spelen, hadden we toch een aardige groep om er een mooie middag en begin avond van te maken.

Voor het eerst zat niet Wim Knaap achter de lap-top en bij zijn grote vel papier om alles in goede banen te leiden. Hij werkte.

Marleen en Sander hadden het op zich genomen om met het systeem van Wim -is best ingewikkeld- de middag te organiseren en alle kampioenen te laten ontstaan, terwijl iedereen tegen iedereen kan komen te spelen. Een super groot compliment is op zijn plaats. Het verliep soepel en zoals ze zelf trots meldden: Foutloos.

Dat laatste is jammer, want nu had ik geen enkele kans om te protesteren tegen mijn 22e plaats.

De uitslagen:

Frans onder z’n beker

Algemeen clubkampioen: John Scott. Hij versloeg Joeri in de finale.
John en de hele club zou er natuurlijk blij mee zijn, als spelers uit de hogere teams dit voor onze club zo belangrijke toernooi in hun agenda zetten en die dag “vrij spelen”, zodat er meer competitie is.
Allemaal aan het werk?
Kampioen Dames: Marleen Visser. Geen verrassing dus.
Afdelingskampioen (spelers tot en met 1e klasse): Joel Nabarro (Jawel, het kon niet op.) Wel een verrassing dus. Of toch niet?
Edo van Tielrooijbeker (spelers tot en met 3e klasse): Pablo Sifrim
Recreatiekampioen: Frans Toet.  Ben je verrast, Frans?
Paul, bijna, man.
Iedereen weer van harte bedankt voor jullie bijdragen: door te komen spelen, door als publiek aanwezig te zijn (leuk Bettine dat je even poolshoogte kwam nemen), door inkopen, zodat we bijvoorbeeld weer kaas en worst en noten in grote hoeveelheden konden pakken (Cees, DANK).
René bedankt voor de bar na een nachtdienst was je heel wakker aanwezig, Voor de bardienst van de ochtend: dank je dames en heer. Dank je MarcelN. voor al je werk om de ochtend van de jeugd in goede banen te leiden. En het is goed voor onze leden om te weten , dat je naast het vele zichtbare werk ook nog heel veel onzichtbaar werk doet voor onze jeugd: DANK.
O ja, bedankt allemaal voor het tellen van de jeugdwedstrijden en natuurlijk Marleen en Sander, nogmaals voor het soepel organiseren van het seniorenprogramma. Mooi om jullie enthousiast op het eind te horen zeggen: volgend jaar weer. En dan ben JIJ er ook, hè.

En als ik jou op dit moment niet noem, terwijl je toch ook je bijdrage hebt geleverd: jij dus ook van harte bedankt.

Namens het bestuur,

Leen

 

 

2 gedachten over “De Clubkampioenschappen, een verslagje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *